Nýtt ár og nýtt upphaf.

Eða….nýtt ár og allt heldur áfram.

2008 var ágætisár.

2009 byrjar ágætlega og ég vona að það verði mér gott.

Ég stefni að því að útskrifast í vor.

Ég er búin að ráða mig í vinnu fram í Júní.

Ég ælta að vera mjög dugleg fram á sumar…...slaka svo kannski á eftir það…við skulum sjá!!

Ég vona að ég sé ekki að færast of mikið í fang.

Er pínu kvíðin en skal hafa þetta.

 Allir byrja sínar rútínur í þessari viku og ég hlakka til að koma öllu í rétt horf. />

Er í prófum…eða verkefnavinnu.

Fer bara í eitt próf.

Ótal mörg verkefni sem þarf að gera og skila.

Milljón hlutir sem ég þarf að klára.

Vildi að ég væri komin í jólafrí.

Kemst vonandi í frí í kringum 12. Des.

Hlakka til.

Það er komið vetrarfrí í skólanum.

Það þýðir að ég og börnin mín erum í fríi fram á miðvikudag.

Ég elska það!

Ég ætla að nota tímann í að gera lítið sem ekkert, þarf reyndar að reyna að læra smá þar sem slíkt hefur setið á hakanum undanfarið sökum brjálæðislegrar þreytu og leti eftir að heim kemur úr kennslu.

Ég á svo þrjá daga eftir af vettvangsnáminu mínu…sem sagt aftur í háskólann í þar-næstu viku….þá er víst eins gott að vera ekki með allt niðrum sig….

Kennslan hefur gengið vel.  Reyndar svo vel að ég hef verið ráðin í vinnu í skólanum sem ég er að kenna í frá og með áramótum.

Þar sem kreppan hefur bitið hart í okkur heimilismeðlimi…(ég fer ekki nánar út í það hér þar sem viðkvæmar litlar sálir lesa þetta blogg) þarf ég að vinna með síðustu önninni minni í kennó og hlakka bara til að takast á við það þó álagið verði kannski meira en ég vonaðist til.

En er ekki lífið saltfiskur og ekki til neins að væla??

Læt þetta duga í bili……góða helgi.

  />

Þessa dagana er ég í vettvangsnámi í Álftanesskóla.

Nú kenni ég myndlist þar í 5 vikur og er það voða gaman.

Ég er reyndar búin að vera nær dauða en lífi úr þreytu þessa fyrstu daga en reynslan hefur kennt mér að það lagast þegar maður venst áreitinu og nýju aðstæðunum.

Ég er hjá frábærum kennara sem dregur fram það besta í sjálfri mér og er það mikið gott.

Mér finnst gott að vera í kringum fólk sem hefur góða nærveru.

Ég er sem sagt frekar kát en sybbin núna.

  />

Ég þoli ekki krepputal

Ég þoli ekki að það er kreppa

Ég nenni ekki að hafa þetta svona og tek þetta ógurlega mikið inn á mig.

Ég ákvað í morgun að láta nú hverjum degi nægja sína þjáningu.

Ég keypti mér austurlenskt nuddtæki í gær og fór með það í skólann í morgun og nuddaði stelpurnar.

Ég tók með mér fallega ljóðabók og við skoðuðum hana og lásum nokkur heilræði.

Ég ætla ekki að láta þessa kreppu ræna mig geðheilsunni.

Ég er að hugsa um að fara í hugleiðslu í kvöld.

  />

Jæja þið eruð búin að standa ykkur vel í kommentum svo ég skelli inn einni færlsu í verðlaun.

Það er kolbilað að gera í skólanum og ég verð að viðurkenna að ég er stundum nálægt því að gefast upp.

Ég veit ekki hvort ég er bara ekki nógu hress almennt eða hvort ég er í alvöru í svona leiðinlegum fögum en ég er allavega ekki að njóta þess að vera í skólanum núna.

Því miður.

Ég ætla samt að klára þessa önn…..ein önn í einu og þá nálgast ég þetta smátt og smátt

Ég fer í fimm vikna vettvangsnám á þessari önn, byrja um miðjan október og sóttist mjög stíft eftir því að fá að vera ein í því þar sem kennaraháskólinn er nærri búin að drepa mig á samvinnu við aðra…….ég hef aldrei vitað annað eins.

Ég get verið mjög flink í að vinna með öðrum en ég er komin með svo gjörsamlega uppí kok á málamiðlunum og svona “já finnst þér frekar að við eigum að gera það” rugli að ég er hrædd um að ég gæti skaðað einhvern ef hann þyrfti að vinna með mér í meira en fimm mínútur.

En ég rökstuddi mál mitt vel og rækilega og fæ því að fara þetta “sóló”.

Ég verð í Grunnskólanum hérna á Álftanesi og kem til með að kenna myndmennt eingöngu.

Mér lýst ljómandi vel á kennarann sem verður með mig í “þjálfun”og held að þetta verði bara skemmtilegt.

Ég er langt komin með að gera kennsluáætlun og lýst svo vel á að fá að vera hér í sveitinni minni að ég held svei mér að verði hressari þegar ég þarf ekki að vera í tölvutímum og aðferðafræði daginn út og daginn inn.

 Ykkur er óhætt að láta áfram vita af ykkur.......ég brjálast ekkert úr sorg ef ég fæ komment sko!

/>

Kisuræfillinn kom inn með lítinn þröst handa mér um daginn. />

Þegar ég heyrði að ekki var allt með felldu fór ég í rólegheitum inn í eldhús (OK! OK!Ég þaut kannski þangað  jafn hratt og Hvati í incredibúlls…en hvaaa), Klifraði upp á stól og þóttist vera að ná í blómavasa í efstu hillunni uppi í skáp og kallaði eins rólega (en ákveðið) og ég gat: />

-Kolbeinn minn, tékkaðu hvort kisa er með mús eða eitthvað með sér inni í stofu, ég er nefnilega pínu upptekin!!!  />

Ég hélt svo auðvitað  áfram að þykjast vera að leita að einhverju uppi í skáp og það hvarflaði ekki að mér að hjálpa til við þessa athugun. />

Börnin mín bæði æddu auðvitað að kettinum og sáu sem var að kvikindið var ekki eitt á ferð og kölluðu: />

-Jú hún er með fugl….en hann er reyndar dauður!!! />

Ég verð að viðurkenna að einhverra hluta vegna er mér eiginlega alveg jafn illa við dauð dýr og lifandi….skil ekki alveg hvers vegna. />

Ég kallaði í Jón sem var að bora inni í herbergi og hann fór inn í stofu og náði fuglinum í poka og jarðaði hann í skyndi í ruslafötunni úti. />

Ég lyppaðist niður af stólnum og áttaði mig allt í einu á því að ég er að verða eins og konan í Tomma og Jenna….æði alltaf upp á stól ef mig svo mikið sem grunar að það sé mús í hverfinu…..hvað þá í húsinu mínu…..ég hreinlega lamast af ótta við þessi litlu kvikindi!! />

Þegar mesti óttinn var runninn af mér fattaði ég eitt: />

Ef fuglinn hefði verið lifandi, hefði það sennilega ekki breytt hann miklu þó að ég væri uppi á stól….hann auðvitað hefði getað flogið á mig…..og hvað hefði ég þá gert….farið uppí skáp eða??? />

En ég ryksugaði svo fjaðrir í bunkum og lét Jón þrífa blóðið eftir morðið og reyndi svo að láta sem ekkert hefði í skorist. />

Ég hallaði reyndar glugganum aftur og leyfði ekki frjálsar inn og útgöngur í dágóða stund. />

Mikið fer þetta eðli kattarins í taugarnar á mér. />

Ef ég hefði labbað út í dag og gæsahópur hefði flogið yfir.

Og ef ein gæsin hefði skitið og skíturinn hefði lent beint á mér.

Þá hefði ég brjálast.

Þetta gerðist sem betur fer ekki.

  />

Ég er í fríi í dag.

Mikið er það dásamlegt.

Vikan er loksins á enda runnin og búið að redda því sem þurfti að redda í skólanum.

Nú byrjum við myndlistakennaranemar með hreint borð á mánudaginn.

Þessi önn samanstendur allt í einu af ógeðslegum fögum og ég hef, því miður, aldrei verið eins lítið spennt fyrir þessu námi mínu og nú.

Ég þarf víst að taka rosa mikið í tölvum núna… fótósjopp og svoleiðis sem ég er ótrúlega nálægt því að hata……

Ég verð í 36 einingum sem er slatti en ég held ég massi þetta.

Sem betur fer er haustönnin stutt og þessi verður vonandi ennþá fljótari að líða en venjulega þar sem ég fer í 5 vikur í vettvangsnám. Þá fæ ég að prófa að kenna ungviðinu myndlist og sköpun.

Þetta hlýtur að sleppa.

Ég er samt í alvöru talað svo hundfúl út af þeirri breytingu sem varð á töflunni minni að ég gæti grenjað.

Ef ég verð óvenju leiðinleg á næstu mánuðum þá er það tölvu-vankunnáttu minni að kenna en alls ekki mér sjálfri.

Ég tók samt ákvörðun í morgun:

Ég ætla að vera fúl og neikvæð yfir þessu í svona einn til tvo daga, skipta svo um gír…..og þá verð ég jákvæð og þetta verður gaman.

En ég er ekki alveg tilbúin í að sleppa geðvonskunni strax…..verð að pústa og vera pirruð og klára það….er löngu hætt að bæla slíkt niður….klára þetta bara fljótt og örugglega.

Ég vona að þið eigið góða helgi og njótið þess að anda inn og anda út….anda inn og anda út.

Skólinn er byrjaður hjá mér.

Taflan er öll í rugli.

Það er búið að vera ótrúlegt vesen síðan útaf þessu síðan á mánudaginn.

Ég er ekki nógu ánægð með sameiningu háskólana þessa dagana.

Ég vildi að ég hefði fengið að klára Kennó á gamla mátann.

En ég vona að úr þessu rugli leysist í dag.

Eitt fag er að detta út og ég þarf að skrá mig í annað, en fæ ekki leyfi af því að þá er ég í allt of mörgum einingum, eitt fagið á að kenna en ekki meta til eininga og ég veit ekki hvað og hvað......allar stelpurnar sem eru með mér á kjörsviði er gjörsamlega brjálaðar.....líka ég!!

  />

Það á ekki nógu vel við mig að standa í svona stressi.

  />